1976: Het jaar van de eerste dubbel !

 

De bekerwinst in 1974 en de landstitel in 1975 bleken geen toevalstreffers te zijn. In het seizoen 1975-1976 zette PSV deze successenreeks onverdroten voort en slaagde het er voor het eerst in de clubhistorie in om "de dubbel" te winnen !

 

psv_kampioen_1976_450

 

Op 7 april 1976 wist PSV in de bekerfinale Roda JC met 1-0 te verslaan (doelpunt Ralf Edström) en op 30 mei 1976 werd via een 4-1 overwinning op Feyenoord de zesde landstitel veroverd. Absoluut hoogtepunt dat seizoen was de 6-2 overwinning op aartsrivaal Ajax. Wederom had Willy van der Kuijlen een belangrijk aandeel in deze successen. Hij scoorde dat seizoen 27 goals.

 

Ook Europees deed PSV dat seizoen van zich spreken. Het soepel draaiende elftal van trainer Kees Rijvers wist de halve finale van het Europa Cup I-toernooi te bereiken. Het Franse Saint Etienne, waarvoor Rijvers nog als speler actief was geweest, bleek echter te sterk en zou in de jaren daarna tot een ware "angstgegner" van PSV uitgroeien.

 

\\r\\n\\r\\n\\r\\n\\r\\n

 

De spelersgroep van PSV had in 1975-1976 ten opzichte van het vorige seizoen nauwelijks wijzigingen ondergaan. Alleen de Zweed Björn Nordqvist was vertrokken en in plaats daarvan had PSV Huub Stevens van Fortuna Sittard en de Ier Nick Deacy aangetrokken.

 

De start van het seizoen was veelbelovend. MVV en EVV Eindhoven werden met 5-1 verslagen en FC Twente verloor in Eindhoven met 3-0. Dan was er op 20 september 1975 in het Philips Stadion de confrontatie met Ajax. Het zou een memorabele wedstrijd worden! PSV speelde die avond weergaloos en zond de Amsterdammers met een 6-2 nederlaag huiswaarts. Een absolute hoofdrol was in die wedstrijd weggelegd voor Ralf Edström. Hij zou tegen Ajax 4 maal doel treffen en de ene goal was nog fraaier dan de andere. 


Na de topper tegen Ajax leek PSV de roem even naar het hoofd gestegen te zijn en brak een mindere periode in de competitie aan. De Eindhovenaren liepen binnen een maand tegen onnodige nederlagen aan in de uitwedstrijden tegen Sparta (1-0) en FC Den Haag (4-1) en speelden gelijk tegen Roda JC (0-0) en NAC (1-1).

 

PSV_NEC_1976_1000

 

Even leek er zich lichte paniek van PSV meester te maken, want de achterstand op Ajax was is inmiddels opgelopen tot vijf punten. In de uitwedstrijd tegen De Graafschap keerde echter het tij (4-2 overwinning) en hervond PSV weer zijn vorm. In de volgende 21 wedstrijden wist 18 keer te winnen. Dit was vooral te danken aan de oerdegelijke defensie, bestaande uit Jan van Beveren, Gerrie Deijkers, Adrie van Kraaij, Pleun Strik en Kees Krijgh, het loopvermogen van de gebroeders Van de Kerkhof en het scorend vermogen van Ralf Edström en de herboren Willy van der Kuijlen, die in die periode 19 maal zou scoren.

 

Opvallend in deze succesvolle reeks van wedstrijden waren de grote overwinningen op MVV (6-1) en Telstar (6-1) en de uitzege op Ajax. In het Olympisch Stadion bezorgde PSV de Amsterdammers op 27 maart 1976 een 3-1 nederlaag. De Eindhovense doelpunten werden geproduceerd door Gerry Deijkers, Willy van de Kerkhof en Willy van der Kuijlen.

 

Ook opmerkelijk was het incident rondom middenvelder Bertus Quaars. Hij zou in de wedstrijd Feijenoord-PSV (1-0) grensrechter Griek een kopstoot hebben gegeven. Er ontstond een enorme deining en Quaars werd van het veld uitgestuurd. Na een onderzoek door de tuchtcommissie van de KNVB werd Quaars echter vrij gesproken en werd Griek voor drie jaar geschorst.

 

psv_kampioen_1976_2

 

Ondanks deze succesvolle periode was de competitie op de voorlaatste speeldag nog altijd niet beslist. Feijenoord was er steeds in geslaagd om in het voetspoor van PSV te blijven, waardoor het onderlinge treffen in Eindhoven op 30 mei 1976 de beslissing moest brengen. In een volgepakt Philips Stadion werden de Rotterdammers overklast door een ontketend PSV met een sublieme Willy van der Kuijlen in de hoofdrol en dankzij treffers van Willy van de Kerkhof, Gerrie Deijkers en Van der Kuijlen (2x) met 4-1 verslagen: PSV KAMPIOEN. De zesde landstitel was binnen en hoe!

 

Jan van Beveren

 

Dé rots in de branding in de defensie van PSV was van 1970 tot en met 1980 de atletische Jan Beveren. Door velen wordt hij beschouwd als de beste keeper van Nederland aller tijden.

 

Jan van Beveren werd op 5 maart 1948 in Amsterdam in de nabijheid van het Olympisch Stadion geboren. In 1958 vertrok de familie Van Beveren naar Drenthe, omdat zijn vader, die als atleet nog aan de Olympische Spelen van 1936 had deelgenomen, een baan als sportjournalist had geaccepteerd bij de Emmer Courant. De kleine Jan had al van jongs af aan grote belangstelling voor het voetbalspel en zou zich daarom na de verhuizing aansluiten bij toen nog amateurclub Emmen.

 

Jan_van_Beveren_Oranje

 

Hij bleek een natuurtalent en stond al op zijn vijftiende in het eerste elftal van deze club. Van Beveren was zich al snel bewust van zijn grote keeperstalent en wilde daarom zo snel mogelijk profvoetballer worden en zijn broer volgen die naar Sparta Rotterdam vertrokken was. Emmen weigerde aanvankelijk alle medewerking en hield Van Beveren maandenlang buiten het eerste elftal. Maar de aanhouder wint en aan het einde van het seizoen zou hij toch naar Sparta gaan.

 

Bij Sparta zou Van Beveren onder de hoede van de fanatieke trainer Wiel Coerver ten koste van Pim Doesburg al snel de eerste positie onder de lat veroveren. Onder Coerver, die drie keer per dag met hem trainde, zou het keeperstalent van Van Beveren tot volle wasdom komen. Zijn goede en spectaculaire keeperswerk bleef ook in Zeist niet onopgemerkt. Al op negentienjarige leeftijd debuteerde hij in 1967 in het Nederlands Elftal in de wedstrijd tegen de Sovjet-Unie, die met 3-1 door Oranje werd verslagen.

 

Van Beveren was een professional pur sang. Bewust van zijn grote kwaliteiten probeerde hij in 1970 bij Sparta een positieverbetering te bewerkstelligen , waarna er op de transfermarkt een hevige strijd om de talentvolle doelman tussen Ajax, Feijenoord en PSV losbarste. PSV bleek als enige in staat om aan de financiële eisen van Sparta en Van Beveren te voldoen en haalde hem in het seizoen 1970/1971 naar PSV. Daar zou hij definitief uitgroeien tot de beste keeper van Nederland.

 

Jan_van_Beveren_redding_Olympisch_Stadion_1000

 

Met zijn katachtige reflexen en spectaculaire reddingen, vaak zwevend door de lucht, sleepte hij PSV menigmaal door moeilijke wedstrijdmomenten heen en wist hij belangrijke punten voor de club in de wacht te slepen. De betrouwbare sluitpost vormde samen met Adrie van Kraaij en Huub Stevens het hart van de PSV-defensie en was zelfs enkele jaren aanvoerder van het team. Ook qua karakter en wedstrijdmentaliteit was hij een voorbeeld voor de anderen en ging hij vaak voorop in de strijd. Zo bleef hij eens krimpend van de pijn met een ernstige liesblessure tegen Ajax in de goal staan. Deze blessure zou hem uiteindelijk de deelname aan het WK 1974 kosten. 

Jan_van_Beveren_2

 

Van Beveren was echter ook eigenzinnig. Die eigenzinnigheid zou hem bij het Nederlands Elftal in conflict brengen met een dominante Johan Cruijff en zou hem uiteindelijk zijn vaste plek in Oranje kosten. Absoluut dieptepunt vormden de interlands tegen Polen in 1975. In Chorzow had Van Beveren zich in het trainingskamp beklaagd over de voorkeursbehandeling van Cruijff, maar speelde hij vervolgens een slechte interland, die Nederland met 4-1 van Polen verloor. Toen een maand later de return tegen Polen zich aandiende, mocht Van Beveren van Cruijff niet meepraten over de tactiek en de premies. Manager Van Gelder had hem hiervoor gewaarschuwd en voor Van Beveren was de maat vol: hij verliet het trainingskamp. Tot zijn grote teleurstelling verklaarde alleen Willy van der Kuijlen zich solidair en bleven de overige PSV'ers bij de selectie. Na dit incident zou hij nog slechts één interland voor Nederland spelen. Ook het WK 1978 zou daardoor aan zijn neus voorbij gaan. Van Beveren bleef op 32 interlands steken, veel te weinig voor een fenomenale keeper zoals hij.

 

Van Beveren zou 10 seizoenen de clubkleuren van PSV verdedigen. In die periode speelde hij 291 competitiewedstrijden. Met PSV zou hij driemaal kampioen van Nederland worden en tweemaal de KNVB-Beker veroveren. Hoogtepunt in zijn loopbaan was de UEFA-Cupwinst in 1978. Moegestreden na de terugval van het succesvolle PSV, het in zijn ogen onelegante vertrek van trainer Kees Rijvers en de conflicten rondom het Nederlands Elftal vertrok Jan van Beveren in 1980 met zijn gezin naar de Verenigde Staten om daar bij Fort Lauderdale Strikers zijn keepersloopbaan in betrekkelijke anonimiteit te beëindigen.

 

Jan_van_Beveren_USA_450

 

Van Beveren zou na zijn carrière met zijn gezin in de Verenigde Staten blijven wonen. Hij was daar onder meer actief als keepers- en jeugdtrainer bij diverse Amerikaanse voetbalteams. Jan van Beveren overleed onverwacht op 26 juni 2011 in Houston. Hij werd slechts 63 jaar oud.

 

Bronnen: "Voor rood-wit gezongen" - Frans van den Nieuwenhof, "De PSV'ers" - Voetbal International, "Het grote PSV-feitenboek" - Willy Lathouwers e.a. en "25 jaar Europa Cup I" - Ed van Opzeeland.

 

Terug naar het overzicht..

 

Terugtelklok

Wij tellen af naar de 100e verjaardag van de Philips Sport Vereniging

Donateurs Gedenksteen

Hoeveel van de benodigde 500 donateurs steunen het project van de gedenksteen?

- 500
donation thermometer
donation thermometer
- 567
donation thermometer
113%
Laatst bijgewerkt:
03-07-2013